وقتی غُر میزنیم

- مارال پیله کرد: اما من میبینم که تو، دائماً حرفهای تندِ سیاسی میزنی.

- حرفهای تند سیاسی؟ زبانت را گاز بگیر مارال بانو!
آنها حرفهای سیاسی نیست. غُر است، غُر! ما ملت، اساساً ملت غُریم:

ما برای بدیِ نان غر میزنیم؛ برای کرایهی خانه غر میزنیم؛ برای آبِ آلوده غر میزنیم؛ برای گرانیِ پارچه، ناصافیِ آسفالت، شلوغیِ خیابان، بدی هوا در نبود بهداشت، وعدههای دروغ دولت، رشوهخواریِ مأموران دولتى.
همینطور غر میزنیم... صبح تا شب...

علتش هم شاید این باشد که یک ملت بیکاریم.
آدم اگر مشغولِ تولید باشد، غر نمیتواند بزند که! اما عجیب این است که ما ملت، خیلی از موفقیتهایمان را هم با غر زدن به دست میآوریم...!

*آتش بدون دود؛ نادر ابراهیمی