داستان خانههایمان: بیایید ریا کنیم!

اکثر ما، جز جایی که به تنهایی یا با خانوادهمان در آن مستقر هستیم، خانههای دیگری هم داریم. یا بهتر بگویم:

مکانهایی هست که برای بسیاری از ما حکم خانه را دارد؛ در آن به شکلی زندگی میکنیم.

برای من، کتابخانهی دانشگاه، کافه لمیز و دفتر یکی از اساتیدم از جملهی مکانهاییست که برایم حکم خانه را دارد.

معتقدم این خانههای دوم و سوم و چهارم و nامِ ما، همانند خانهی به معنای عمومیمان به گردنمان حقوقی دارند. در خانهی خودمان، لباسهایمان را جابجا میکنیم، تمیزی و آرامش فضا برایمان اهمیت دارد.

1 همه با هم ریا کنیم! تعدادی از مکانهایی که برایمان حکمِ خانه دارد را بگوییم و بنویسیم برای آن خانههایمان چه کردهایم....

ریاکاریِ من:

برای کتابخانهی دانشگاه:

• معمولاً مسئولین طبقات، فراموش میکنند لیوانهای یکبار مصرف آبسردکنها را پر کنند. هر گاه آنها را خالی میبینم با همان حالت دوستانهای که با اکثرشان دارم، به ایشان یادآوری میکنم.
• زمانهایی که میبینم مایع دستشویی روی روشوییِ سرویسهای بهداشتی ریخته، آنها را با دستمال کاغذی تمیز میکنم.
• برای بالا و پایین رفتنهای در حد یکی دو طبقه از پله استفاده میکنم تا آسانسور به انبوهِ منتظران در همکف سریعتر برسد.
• حین گذر از بین میزهای سالنها، صندلیهایی که در مسیرم همینطور رها شده و ترک شدهاند را پشت میز مرتب میکنم.

برای کافه لمیز:

• بعد از نوشیدن سفارشم، ظروفم را خودم به پیشخدمت تحویل میدم. زمانهایی که شخص کنار دستیام سفارشش را میل کرده هم، ظرفش را به همراه ظرف خودم تحویل میدهم (معمولاً پشت میز social مینشینم و پیش میآید که کنار دستم ظرف مصرفشده باشد)
• پیشنهادها یا انتقاداتی که از اطرافیانم (داخل یا خارج از کافه) میشنوم را روی کاغذی لیست میکنم و به بخش انتقادات و پیشنهادات تحویل میدهم.
• وقتهایی که پول خُرد در دسترس نیست، مبلغ بیشتری حساب میکنم. چه اشکالی دارد چند تومان بیشتر برای خانهام هزینه کنم؟

برای دفتر استادم:

• ایشان صبحها شیشهی میزشان را خودشان تمیز میکنند. وقتهایی که صبح با ایشان وارد دفتر میشوم، ازشان خواهش میکنم این کار را به من بسپارند.
• مانند مورد کتابخانه، هر موقع شرایطی باشد به مرتبکردن اتاقشان کمک میکنم.
• وقتهایی که به میهمانانشان قهوه تعارف میکنند، از ایشان اجازه میگیرم که ریختن قهوهها را به من بسپارند.

بیایید با هم ریا کنیم تا از هم یاد بگیریم و جامعهی دوستداشتنیتری بسازیم.....

شما کجاها را خانهی خود میدانید و برایشان چه میکنید؟

در کامنتها منتظر صحبتهایتان هستیم :)