محبت‌کردن لیاقت می‌خواهد

مدتی هست فرصت نوشتن در وبلاگ را پیدا نکردهام... (هرچند امیدوارم از چند روز آینده خصوصاً برای بخش انسان، فناوری، سبک زندگی و سلامتی منظمتر خواهم نوشت) اما امروز در رفت و آمد بین کارهایم، خیلی به این جملهی نسیم طالب در کتاب قوی سیاه فکر میکردم. گفتم با شما هم در میان بگذارم و حرفهای شما را هم بخوانم. جا ماندن از قطار، تنها زمانی رنجآور است که به دنبالش بدویم......

چیزی به نام مرگ طبیعی وجود ندارد! چربیهایی که میخوریم کمکم عروقمان را تنگ میکنند. مقادیر خیلی کم فلزات سنگینی که فرو میبریم یا استنشاق میکنیم آرامآرام بعضی از گوشههای دور از دید بدنمان را ضعیف میکنند. ذهنمان را خیلی با ملایمت و آهستگی خسته میکنیم و آخر سر میگوییم مُرد.... به مرگ طبیعی مُرد.... و این مردن این قدر آهسته و آرام طی سالها رخ داد که ندیدیم درد کشیدنش را؛ ندیدیم از کار افتادنهایش را. سرمان را برگرداندیم و دیدیم که مُرد... و گفتیم طبیعی مُرد. آن قدر طی سالها عروق رابطههایمان را با چربی بیمحبتی تنگ کردیم، آن قدر خودخوا...